Het is toch altijd een speciaal moment. De eerste keer dat je kleine naar de kapper gaat. Maar wanneer is dit eigenlijk?
Het haargroei van een baby kan enorm varieren, waar sommige baby's met een bos haar geboren worden, zijn er ook dreumesen van 18 maanden die net hun eerste haren krijgen. Meestal hebben baby's al erg snel wat zachte en dunne haren op hun hoofd, dit noemen we nesthaar. Dit valt meestal tussen de 6 tot 12 maanden uit, maar vaak blijft hier een klein beetje voor een langere tijd van zitten. Wanneer deze nesthaartjes uitvallen word er ruimte gemaakt voor permanent haar wat dikker en sterker is. Ook is dit vaak donkerder van kleur en laat vaak al een lichtere versie van de haarkleur en structuur zien van de aankomende paar jaar.
Dit kan dus wel veroorzaken dat er 2 lagen van het haar onstaat. Een laagje dun en langer nesthaar met een wat vollere bos die er onder groeit. Dit kan je inprencipe gewoon laten zitten (omdat dit dus uitvalt). Maar er zijn ook veel ouders die er voor kiezen om hier al de eerste keer komen knippen. En ik raad dit ook aan!
Het probleem met te lang wachten
Wat ik vaak zie in de kappersstoel is dat wanneer peuters voor het eerst in de kapperstoel zitten, ze dan al snel nee willen zeggen. Ook zie je vaak dat als ze een nieuwe ervaring opdoen dit soms spannend kan zijn en het dan "pijn" doet. Dit is namelijk een leeftijd waar al begrepen word dat als je valt, dit dus zeer doet. Het is dan erg logisch dat als je haar afknipt, dat dit ook zeer zou moeten doen.
Om deze spanning dus een stuk te verminderen kan je dus al eerder beginnen met regelmatig knippen. Ze weten dan niet beter dan dat je af en toe naar de kapper gaat. Een grote plus is ook dat ze de kapper dan kennen, en het dan dus leuk is om even te gaan.
Maar er zijn ook nog een hoop andere dingen die je kan doen om deze ervaring leuker en minder spannend te maken:
Spanning voorkomen
Kinderen gaan al heel snel hun ouders nadoen en napraten. Wanneer ouders het een minder leuke taak vinden om naar de kapper te gaan en dit dan uitspreken, krijgen kinderen dit mee. Wanneer het dan hun beurt is om naar de kapper te gaan dan is het dus extra spannend om naar dat gene te gaan waar ouders dan ook steeds geen zin in hebben. Wat dus belangrijk is om dit te voorkomen, is dus negatieve associatie met de kapper niet uit te spreken waar je kleintje bij is. Wanneer het dan wel over de kapper gaat, houd het dan positief en laat het blijken/ogen dat het leuk is(ook weer niet te leuk want dan ontstaat er ook weer spanning). Ook kan spelen en spelletjes waar kappers in voorkomen hiermee helpen.
Associatie met dokter of tandartsbezoeken
Het moment dat een kind binnenkomt, kan het in het oog van een kind goed vergelijkbaar zijn. Felle lampen, een grote stoel, en iemand die op hen zit te wachten en het gesprek aangaat. Wat je hiervoor het beste kan doen is ze rustig de tijd te geven om de kat uit de boom te kijken. Ga als ouder een luchtig gesprek aan met de kapper, zonder je kind hier persee bij te bestrekken, wanneer een kind zelf mee gaat praten, zit je vaak al goed. Dit is ook hoe ik hier mee om ga. Wanneer er een jong kind voor het eerst is of al van eerdere/andere kappersbezoeken trauma heeft opgebouwd zeg ik hallo en ga ik gesprek aan met ouders of broers en zussen.
Drukte tijdens de afspraak
Choas maakt het soms enger om in "de stoel" gezet te worden. Ik raad dan ook aan dat wanneer een kindje geknipt word dat hij of zij als eerste aan de beurt gaat. Vaak merk ik dat wanneer kinderen lang moeten wachten tot ze aan de beurt zijn, er een opbouw van spanning is. Wanneer een kind in de stoel zit gebeurt er natuurlijk ineens best veel. Ik doe altijd mijn best om dit uit te rekken, zodat je kleine alle tijd heeft om alles in te nemen. Al deze prikkels is ook vaak fijn om zo laag mogenlijk te houden. Luchtige gesprekken(waar kinderen dus niet het middenpunt van zijn), weinig mensen en weinig beweging helpt hier enorm bij. Ondanks dat het erg verleidelijk is om een filmpje aan te zetten werk dit vaak maar een minuut of 2 a 3, omdat er wel steeds aan hun hoofd word gezeten. De uitzondering hiervan is wanneer zij zelf er om vragen om een filmpje te kijken.
Laat de kapper hun werk doen
Wanneer je bij een kapper zit die ervaring en handigheid met kinderen heeft, hoef je als ouder weinig te doen. Luchtige gesprekken (zonder irritatie factor of negatieve toon) is vaak het enige. Wanneer dit anders is geeft de kapper dit wel aan. Wanneer een kind niet stil zit of wat jengelt is het belangrijk om dit als ouder niet uit te roepen, wanneer ze iets "fout" doen zorgt dit vaak weer voor extra spanning. En wat (naar mijn mening) nooit gedaan moet worden, is dat een kind vast gehouden word om ze even stil te laten zitten, ook niet als het het laatste plukje is. Dit is nummer 1 oorzaak van kapperstrauma en dan zit je, door een klein moment, jarenlang te strijden met je kind wanneer ze naar de kapper moeten.
Op schoot of juist niet?
Meestal bij erg jonge kinderen (<24maanden) werkt dit vaak goed. Dit omdat ze zich dan minder in het diepe voelen. Wanneer kinderen iets ouder zijn (2 tot 5 jaar) raad ik aan om dit in eerste instantiezelf te proberen(zolang ze zelf stabiel kunnen zitten). Echter ken jij je kind het best, als je kind vaak op schoot zit dan is dit zeker een optie zodat er meer rust ontstaat. Als je kind wat zelfstandiger en erg ontdekkend is, gaat het vaak goed om alleen op de stoel te zitten. Maar jij kent je kind het beste!
Veiligheid en resultaat
Veiligheid staat altijd voorop, kinderen zijn altijd onvoorspelbaar qua bewegingen. Dit betekend dus dat ik als kapper erg oppas met waar ik met mijn schaar en kammen blijf. Ook gaat dit soms helaas ten kosten van het resultaat. Als voorbeeld; wanneer ik merk dat een kind veel onvoorspelbare bewegingen maakt sla ik soms het knippen rondom de oortjes over, of laat ik het wat langer. Dit is ook lastig te omzijlen omdat het stevig vasthouden van een kind meestal niet als fijn word ervaren(zoals hiervoor omschreven). Dit sluit niet uit dat ik altijd het mooiste kapsel voor jou kleintje wil maken! Ook wanneer ik merk dat het te veel word en een kind hoog in emotie raakt, kan het zijn dat ik dan stop met knippen. Ik geloof namelijk niet, dat een iets te lang plukje 7 jaar ongeluk op hoeft te leveren.
Na de afspraak:
Wanneer er geknipt is, word de spanning al snel een stuk lichter. Geef dit ook te tijd om te zakken. Mocht je kind nou toch hoog in emotie zijn geraakt dan is het ook erg belangrijk dat je niet snel je tas pakt en weg gaat. Dan is het juist zaak om te laten zien dat het geen vervelende omgeving is. Als voorbeeld kan jij als ouder of andere zoons of dochters in de stoel laten zitten. Met een beetje kammen of een productje er in doen laat al zien dat de ervaring voor anderen positief is. In de auto en thuis raad ik ook af om er erg veel over te praten, tenzij het een positieve ervaring was. Maar ook hierbij geldt weer, jij kent jou kind het beste!
De volgende afspraak
Wacht niet te lang met een vervolg afspraak maken en houd een aantal van deze adviezen aan. Je merkt vanzelf wanneer je kind het niet erg meer vind om naar de kapper te gaan of er te zijn. Als er wel spanning onstaat is het misschien verstandig om "de kapper" niet meer te noemen, de kapper bij de naam noemen kan ook erg goed werken. Dit wekt het idee dat het dus geen spannende afspraak is, maar dat je even gezellig naar Lena gaat.
Extra info
Hoe vaker op bezoek bij de kapper zorgt meestal voor een luchtigere afspraak. Wanneer je zelf naar de kapper gaat, of andere kinderen, is het een goed idee om je kleintje mee te nemen. Ook is vaker knippen erg goed tegen de spanning in de toekomst. Dit is ook de reden dat kinderen tot 2 jaar oud gratis kunnen komen knippen, ik probeer regematig bezoek te stimuleren.
Mocht je kind al een kapperstrauma hebben, neem dan contact op met een kapper die hier ervaring in heeft. 1 op de 4 kinderen ervaren kapperstrauma, en wanneer hier niet goed mee om word gegaan kan dit in de toekomst een trigger worden voor PTSS.
Reactie plaatsen
Reacties